کی مهربونی تو گرفت به من تنها دادی درد . کی دستای عزیزتوبته برای ساقه کرد

 

 

 کینه رو کی یاد تو داد تو هم شدی مثل همه از تن گرم عاشقت کی ساخته یه 

 

 

مجسمه . نمی شه باورم تویی نه اینکه چشمای تو نیست تو طاقتت نبود منو ببینی 

 

 

باچشمای خیس قد تموم درد من تو داشتی کهنه مرهمی  دیروز بودی مرگ غم

 

 

 امروز تولد غمی از لب قصه ساز تو مونده صدای دشمنی سخته که باورم بشه تو

 

 

همون عاشق منی!!!

                                                          نویسنده:لیدا.ر